02 August 2011

சமையல் தமிழன் செஃப் ஜேக்கப்

Posted by lavanyan gunalan 9:19 PM, under | 2 comments


'வாழ்க்கையில் வெற்றி பெறுவது எப்படி?'
ந்த ஒற்றைக் கேள்விதான் பலரது வாழ்க்கையில் விளையாடிக்கொண்டு இருக்கிறது. இதற்கான பதிலைத் தேடுவதில்தான் சிலர் வாழ்க்கையைப் பெறுகிறார்கள்; பலர் இழக்கிறார்கள். சரியான பதிலைக் கண்டடைந்தவர்கள் வெற்றியின் பாதையை அடைகிறார்கள். இயலாதவர்கள் திசை தெரியாமல் போய்க்கொண்டே இருக்கிறார்கள். இப்படி வாழ்க்கை சூட்சமமான பல முடிச்சுகளைக் கொண்டது. அதை அவிழ்க்கத் தெரிந்தவன் மட்டுமே வெற்றி பெறுகிறான். இப்படி பல சூட்சம முடிச்சுகளை அவிழ்த்து தங்கள் வாழ்க்கையை ஒரு மைல்கல்லாக மாற்றியவர்களின் கதைதான் இந்தத் தொடர். வெவ்வேறு துறையில் சாதனைப் படைத்தவர்கள் இந்தத் தொடரில் இடம்பெறுவார்கள். ஓவியர் ஸ்யாமின் சாதனைகளை மைல்கல் - 1இல் பார்த்தோம். அடுத்தது சமையல் தமிழன் செஃப் ஜேக்கப். இந்தத் தொடர் விகடன் இணையதளத்தில் வெளிவந்தபோது நல்ல வரவேற்பைப் பெற்றது. அதை சாத்தியமாக்கிய விகடன் டாட் காம் எஸ்.சரவரணனுக்கு நன்றிகள்.
மைல்கல்: 2

செஃப் ஜேக்கப்: 1

புலரா பச்சிலை இடை இடுபு தொடுத்த
மலரா மாலை பந்து கண்டன்ன
ஊன் சோற் றமலை.

- புறநானூறு


செஃப் ஜேக்கப்.. முழுப் பெயர் ஜேக்கப் சகாயகுமார் அருணி. சமையல் தமிழன். ஜேக்கப், சமையலில் கின்னஸ் சாதனை செய்தபோது அவர்தான் ஒரே இந்தியன். 489 வகையான சமையலை 24 மணி நேரத்தில் செய்து கின்னஸ் சாதனைப் படைத்தார். தன்னுடைய சாதனைக்காக 956 கிலோ எடை கொண்ட காய்கறிகள், பழங்கள் மற்றும் இறைச்சிகளைப் பயன்படுத்தினார். 


2008 மார்ச் 14 காலை 9.30 மணிக்கு ஆரம்பித்த இவரது சாதனை சமையல் மார்ச் 15 காலை 9.30 மணிக்கு நிறைவடைந்திருக்கிறது. இவரது சாதனையை 500-க்கும் அதிகமானோர் பார்த்து - ரசித்து, சாப்பிட்டு - ருசித்திருக்கிறார்கள். சங்க கால சமையல் குறித்து, இவர் செய்துவரும் ஆராய்ச்சிகள் இவரது வாழ்க்கையில் ஒரு மைல்கல்.


இனி ஜேக்கப் மொழியில்...


நான் செய்கிற சமையலைப் போலவே என் வாழ்க்கையும் ருசியானது; மிகவும் சுவையானது. 'பிறக்கும்போதே சில்வர் ஸ்பூனோடு பிறந்தவன்டா நீ' என்று என் அம்மா வேடிக்கையாகச் சொல்வார். அது வேடிக்கையோ விளையாட்டோ எனக்குத் தெரியாது; நான் அறியாததும்கூட. ஆனால், கனவிலும் கரண்டியோடு அலைகிறவன்தான் நான். என் வாழ்க்கையையே சமையலுக்கு தத்து கொடுத்திருக்கிறேன். என்னை வளர்த்த அம்மாவும், நான் வளர்ந்த சூழலும்தான் சமையல் கலைஞனாக நான் ஆனதற்குக் காரணம். பள்ளி படிக்கும்போதே 'சாப்பாடு, சமையல்...'னு திரிஞ்சிருக்கேன். அப்போ எல்லாமே எனக்கு அம்மாதான்!


பொதுவா எல்லா அம்மாவும் ஆண் மகன் சமையல் அறைக்கு வந்தா, 'உனக்கு என்ன இங்க வேலை..?'னுதான் கேட்பாங்க. அவங்களோட கேள்வியில் தப்பு இல்லை. நம்ம சமூகம் அவங்களை அப்படி வெச்சிருக்கு. 'ஆண் மகன்னா... சமையல் செய்யக்கூடாது. பெண் மகள்னா ஊர் சுத்தக்கூடாது...' இப்படி ஏகப்பட்ட கன்டிஷன்ஸ்... கன்ட்ரோல்ஸ்... நம்ம கல்சர்லே இருக்கு. ஆனா, நம்ம இதிகாசங்களிலேயும் புராணங்களிலேயும் சமையல் கலையில் தேர்ந்தவர்கள் ஆண்கள்தான். அவர்கள்தான் சமையலில் பின்னி பெடல் எடுத்திருப்பார்கள்.


பீமன் சமையல் கலையில் தேர்ந்தவன்; அதேநேரத்தில் சாப்பாட்டுப் பிரியன்; நளன் நல்ல சமையல் கலைஞன்; அவன் மனைவிக்கே அவனை அடையாளம் தெரியாதபோது, தன்னுடைய சமையல் சாமர்த்தியத்தினால் மனைவிக்கு தன்னை அடையாளம் காட்டியவன். இப்படி எண்ணற்ற கதைகள், 'ஆண்கள்தான் சமையல் துறையில் வித்தகர்கள்' என்று பறைச்சாற்றுவதாக நம் புராண - இதிகாசங்களில் இருக்கின்றன.


என் அம்மாவுக்கு இந்தக் கதைகள் எல்லாம் தெரியுமா என்று எனக்குத் தெரியவில்லை; தெரிந்துகொள்ளவும் இப்போது அம்மா இல்லை. ஆனால், என்னுடைய அம்மா விமலா அருணி, இந்தக் கட்டுத் திட்டங்களையெல்லாம் என்னிடம் புகுத்தவில்லை. எனக்கு எப்படி சாப்பிடச் சொல்லிக்கொடுத்தார்களோ, அதேபோல நன்கு சமைக்கவும் கற்றுக் கொடுத்தார்கள்.




எனக்கு மட்டன் பிரியாணி சமைக்கத் தெரியும். இன்னைக்கு மட்டன் பிரியாணியை நான் நன்கு சமைக்கிறேன் என்றால், அதற்கு அம்மாதான் காரணம். மாதந்தோறும் ஒரு கிலோ மட்டன் வாங்கி, அதை நான்காகப் பிரித்து, என்னை நான்கு மட்டன் பிரியாணி செய்யச் சொல்வார்கள். நான்கு பிரியாணியையும் ஒவ்வொரு ஸ்பூன் சுவைத்துப் பார்த்து, எதில் நிறை இருக்கிறது; எதில் குறை இருக்கிறதுன்னு வெளிப்படையா சொல்லுவாங்க. குறைக்கு என்னக் காரணம்னு தெளிவா சொல்லுவாங்க. இப்படி சமையல் ஆர்வத்தை எனக்கு வளர்த்தது, அந்தக் கலையை எனக்குச் சொல்லிக் கொடுத்தது அம்மாதான். என்னோட முதல் ரோல் மாடலும் அம்மாதான். என்னுடைய வெற்றிகளுக்கெல்லாம் முதல் காரணமும் என் அம்மாதான்!


பள்ளி முடிஞ்சதும் கல்லூரி சேர்ந்தேன். மூணுவருஷம் பி.எஸ்.சி. இயற்பியல்... பிறகு, பி.எஸ்.சி. கேட்டரிங் டெக்னாலஜி படிச்சேன். படிப்பு முடிஞ்சதும் 'பார்க் ஷெராடன்' ஹோட்டலில் ஒரு வருஷம் வேலை பார்த்தேன். அதன்பிறகு டீச்சிங் போயிட்டேன். கோயம்புத்தூர் கற்பகம் கல்லூரியில் 4 ஆண்டுகள் ஆசிரியராகவும், பிறகு காங்கேயம் சேரன் கல்லூரியில் 4 ஆண்டுகள் கேட்டரிங் துறைக்கு முதல்வராகவும் இருந்தேன்.


அந்த நேரத்துலதான் நிறைய ஆய்வுகள் பண்ணினோம். தமிழ்நாட்டின் பழங்கால சமையல்கள் பற்றி ரிசர்ச் செஞ்சோம். அந்த ஆய்வுகளுக்கு நல்ல மரியாதை கிடைச்சது. முன்னாள் குடியரசுத் தலைவர் டாக்டர் அப்துல்கலாம் எங்க ஆய்வுக் குழுவை அழைத்து ராஷ்டிரபதி பவனில் டீ பார்டி கொடுத்து கௌரவிச்சார்.


அப்துல்கலாமுடன் செஃப் ஜேக்கப் மற்றும் அவருடைய மாணவர்கள்
அதன்பிறகு தொடர்ச்சியாக மாணவர்களை ஈடுபடுத்தி நிறைய ஆய்வுகளுக்கு ஏற்பாடுகள் செய்தேன். என் மாணவர்கள் செய்த ஆய்வுகளை, உணவுத் திருவிழாவாக நட்சத்திர ஹோட்டல்களில் அரங்கேற்றினோம். இந்தியாவிலேயே முதல் முறையாக மாணவர்களை ஈடுபடுத்தி, நட்சத்திர ஹோட்டல்களில் உணவுத் திருவிழா செய்தது என்னோட தலைமையிலான குழுதான். வேறு யாரும் மாணவர்களை வைத்து உணவுத் திருவிழா பண்ணது இல்லை... பண்ணவும் மாட்டாங்க. அப்படி பண்ண வேண்டுமானாலும் வேற ஒரு ஹோட்டல்லேருந்து ஆளை வரவழைப்பாங்க. இல்லைன்னா வெளியூர்லேயிருந்து விமானத்துல ஆளை அழைத்துவந்து செய்வாங்க.


எங்க மாணவர்கள் உணவு ஆராய்ச்சி பண்ணதால, அந்த ஆய்வுக் குழுவையே உணவு திருவிழா பண்ண சொல்லி, சென்னை - தி.நகர் ஜி.ஆர்.டி ஹோட்டலில் அனுமதி தந்தாங்க. அதன்பிறகு மாணவர்களை வைத்தே 35-க்கும் மேலாக உணவுத் திருவிழாவை செய்திருக்கேன். எல்லா முன்னணி ஹோட்டல்களிலேயும் எங்க உணவுத் திருவிழா நடந்திருக்கு.


மாணவர்களை வைத்து 'சங்க கால சமையல்' ஆராய்ச்சியில் நான் ஈடுபட்டதற்குக் காரணமே இங்கு எல்லாரும் கொண்டாடுகிற செட்டிநாட்டு சமையல்தான்!


தொடரும்...


- சா.இலாகுபாரதி

(2010, விகடன்.காம்)

2 comments:

நல்ல பதிவு... வாழ்த்துக்கள் நண்பரே...

Post a Comment