25 July 2011

ஆறாம் அறிவு

Posted by lavanyan gunalan 10:19 PM, under | 1 comment

குழந்தைகளை வளர்ப்பது பெற்றோர்களுக்குப் பெரும்பாடு ஆகிவிடுகிறது. கண்ணில் படுகிற பொருளையெல்லாம் எடுத்துப் பதம் பார்த்துவிடுவதே குழந்தைகளின் வாடிக்கை இதுதான் ‘ஆறாம் அறிவு’ என்கிறார் சென்னையைச் சேர்ந்த மனநல மருத்துவர் பிரபாகரன்.



“ஒன்று முதல் மூன்று வயது வரைதான் குழந்தைகளுக்கு இந்த ஆறாம் அறிவு வளர்ச்சியடையும். இந்த வயதில் குழந்தைகளின் மூளை ஈரமான களிமண் மாதிரி. அதை எப்படி வார்த்தெடுக்கிறோம் என்பது பெற்றோர் கையில்தான் இருக்கிறது. அந்த வயதில் எதையெல்லாம் எடுத்து, ஆராய்ந்து, உடைத்துப் பார்க்கிறார்களோ அதைப் பற்றியெல்லாம் கற்றுக்கொள்வார்கள். இந்தப் பருவம் அனுபவித்துக் கற்றுக்கொள்கிற பருவம். மனிதனின் மூளையை இயற்கை அப்படித்தான் வடிவமைத்திருக்கிறது.

ஒரு குழந்தை பவுடர் டப்பாவைத் திறந்து சாய்க்கிறது... தரை முழுக்க பவுடர் சிந்துகிறது... இந்த செய்கை மூலம், ‘பவுடர் டப்பாவை தலைகீழாகச் சாய்த்தால், அது கீழே சிந்தும்’ என்பதைப் புரிந்துகொள்கிறது. அப்போதுதான் பெற்றோர் கோபமாகி குழந்தையின் முதுகில் ஒரு அடிபோடுவார்கள். இதுதான் தவறான அணுகுமுறை.

குழந்தை அறிவாளியாக வேண்டுமா, முட்டாளாக வேண்டுமா என்பதைத் தீர்மானிப்பவர்கள் பெற்றோர்தான். பவுடர் சிந்தினால் போகிறது. ஆனால், இப்படிச் சாய்த்தால் பவுடர் கொட்டும் என்கிற அறிவு உங்கள் குழந்தைக்கு உண்டாகிறதே, அது வேண்டாம் என்கிறவர்கள் குழந்தையை அடிக்கலாம்; பவுடரை மறைக்கலாம். என் குழந்தை கற்றுக்கொள்ள வேண்டும் என்று நினைப்பவர்கள், குழந்தை பவுடர் கொட்டும்போது உடன் இருந்து, ‘இப்படி கீழே சாய்த்தால் பவுடர் வீணாகும். பவுடர் முகத்துக்கு பூசிக்கொள்வது. அதை வீணாக்கக் கூடாது. காசு கொடுத்து வாங்கிய பொருளை வீணாக்கலாமா கண்ணா...’ என்கிற முறையில் குழந்தைகளைக் கையாள வேண்டும்.

இப்படிச் செய்யாமல், அவர்கள் புதிதாக எதையும் கற்றுக்கொள்ள விரும்பாமல் அவர்களை அடித்தாலோ மிரட்டினாலோ குழந்தை நம் சொல்படி நடக்காது; கற்றுக்கொள்ளவும் செய்யாது. ‘குழந்தை கற்றுக்கொள்ள வேண்டும்; பெற்றோர் சொல்படி கேட்க வேண்டும்’ என்று நினைப்பவர்கள், குழ்ந்தையின் போக்கிலேயே போய் அவர்களை வழிக்குக் கொண்டுவருவதே சிறந்த முறை!

ஓரளவு வளர்ந்த குழந்தைகளும் இப்படி கையில் கிடைப்பதை எல்லாம் உடைக்கிறார்களே... அவர்களை என்ன செய்வது என்ற கேள்வி பல பெற்றோருக்கு இருக்கலாம். வளர்ந்தாலும் அவர்களும் குழந்தைகள்தான். அவர்களையும் இதேபோலதான் டீல் செய்ய வேண்டும். உங்கள் குழந்தை ஒரு பொம்மையை உடைத்துவிட்டதற்காகக் கவலைப்படாதீர்கள். அந்த பொம்மை எப்படி அசெம்பிள் செய்யப்பட்டிருக்கிறது என்பதை கற்றுக்கொண்டதாக அர்த்தப்படுத்திக் கொள்ளுங்கள். காஸ்ட்லியான பொருட்களை அவர்கள் உடைத்துவிடுவதாக நினைத்தால், உங்கள் கவலையை அவர்களுக்குப் புரியும்படி பொறுமையாக எடுத்துச் சொல்லுங்கள். அடித்துச் சொல்வதைவிட அன்பாகச் சொன்னால் குழந்தைகள் ஏற்றுக்கொள்வார்கள்.”

- சா.இலாகுபாரதி
நம் தோழி, மார்ச் 2011

1 comments:

now i fully understand..useful...

Post a Comment

கோப்பு

கோப்பு